کتب مهدویت
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
دانلود کتب مهدوی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۱/۱۰/۲۰ ساعت ۸:۲ ب.ظ توسط گروه الهیات و معارف ناحیه 4
|
پرسمان قرانی رادیو معارف
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۱/۱۰/۱۹ ساعت ۸:۱۳ ب.ظ توسط گروه الهیات و معارف ناحیه 4
|
سایر برنامه های رادیومعارف
|
||||
 |
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۱/۱۰/۱۹ ساعت ۸:۹ ب.ظ توسط گروه الهیات و معارف ناحیه 4
|
معرفی برنامه های رادیو معارق
پرسش و پاسخها
| پرسمان قرآنی | پرسمان اعتقادی |
پرسش از شما و پاسخ از کارشناسان برجسته کشور | |
| پرسمان تربیتی (کودک و نوجوان) | پرسمان تربیتی (خانواده) | ||
| پرسش و پاسخ قرآنی | پرسش و پاسخ اعتقادی |
پرسش از شما و پاسخ از کارشناسان برجسته کشور | |
| پرسش و پاسخ تربیتی (کودک و نوجوان) | پرسش و پاسخ تربیتی (خانواده) | ||
| پرسش و پاسخ تاریخی |
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۱/۱۰/۱۹ ساعت ۸:۴ ب.ظ توسط گروه الهیات و معارف ناحیه 4
|
مکارم خوبان
|
بايگانی برنامه ها |
 | |
|
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۱/۱۰/۱۹ ساعت ۸:۲ ب.ظ توسط گروه الهیات و معارف ناحیه 4
|
کتب اسلامی
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۱/۱۰/۱۸ ساعت ۹:۱۸ ب.ظ توسط گروه الهیات و معارف ناحیه 4
|
سخنان رهبر عزیزمان آیت الله خامنه ای (مدظله)درباره واقعه ی عاشورا
سخنان رهبر عزیزمان آیت الله خامنه ای (مدظله)درباره واقعه ی عاشورا
دنيا تا آنجا خوب است که وابسته اش نشوي ...
عزیزان من! خواصِ طرفدارِ حق، دو نوعند. یك نوع كسانی هستند كه در مقابله با دنیا، زندگی، مقام، شهوت، پول، لذّت، راحت، نام و همهی متاعهای خوبْ قرار دارند. اینهایی كه ذكر كردیم، همه از متاعهای خوب است. همهاش جزو زیباییهای زندگی است. «مَتاعُ الْحَیاةِ الُّدنْیا.» «متاع»، یعنی «بهره». اینها بهرههای زندگی دنیوی است. در قرآنكه میفرماید «مَتاعُ الْحَیاةِ الُّدنْیا»، معنایش این نیست كه این متاع، بد است؛ نه. متاع است و خدا برای شما آفریده است. منتها اگر در مقابل این متاعها و بهرههای زندگی، خدای ناخواسته آن قدر مجذوب شدید كه وقتی پای تكلیفِ سخت به میان آمد، نتوانستید دست بردارید، واویلاست! اگر ضمن بهره بردن از متاعهای دنیوی، آنجا كه پای امتحان سخت پیش میآید، میتوانید از آن متاعها به راحتی دست بردارید، آن وقتْ حساب است
سرانجام بي بصيرتي ها
در آن عهد کار به جایی رسید که نوهی کسانی که در جنگ بدر به دست امیر المومنین (ع)و حمزه ی سیدالشهدا و بقیهی سرداران اسلام به درک رفته بودند ، پسر همان آدمها، نشست جای پیغمبر (ص)، و سر جگر گوشه ی پیغمبر (ص) را گذاشت جلویش و با چوب خیزران به لب و دندان او زد و گفت: (لیت اشیاخی ببدرشهدوا / جزع الخزرج من وقع الاسل) یعنی بلند شوند کشته های ما درجنگ بدر و ببینند که ما چکار کردیم با کشنده هایشان اینجاست که قرآن می گوید عبرت بگیرید. اینجاست که می گوید قل سیروافی الارض . در سرزمین تاریخ سیر کنید. ببینید که چه اتفاقی افتاده است.
سکوت و جهل مردم، دغدغه ي تاريخي رهبران آسماني
قرآن به ما می گوید شما نگاه کنید ،از گذشتهی تاریخ درس بگیرید. حالا ممکن است بعضیها بنشینند ،فلسفه بافی کنند که گذشته برای امروز نمیتواند سرمشق باشد. کاری به کار آنها نداریم. قرآن صادق مصدق، ما را به عبرت گرفتن از تاریخ دعوت میکند. چون در تاریخ چیزی هست که اگر بخواهیم از آن عبرت بگیریم، باید ما دغدغه داشته باشیم. این دغدغه مربوط به آینده است.چرا حالا این دغدغه باشد؟ مگر چه اتفاقی افتاده است؟ اتفاقی که افتاده در صدر اسلام است ... آنها آمدند پسر پیغمبر ، پسر فاطمهی زهرا ، پسر امیر المومنین را به عنوان خروج کننده بر امام عادل که یزید بن معاویه باشد معرفی کردند و کارشان گرفت .حالا آنها که دستگاه حکومت ظالمند ،هر چه دلشان می خواهد میگویند . چرا مردم باور میکنند؟ چرا مردم ساکت میمانند ؟ این که بنده را دچار دغدغه میکند اینجای قضیه است . من میگویم چه شد که کار به آنجا رسید؟ چه شد که امت اسلامی که اینقدر نسبت به جزئیات احکام اسلامی و آیات قرآنی دقت داشت در یک چنین قضیهی واضحی اینقدر دچار غفلت و سهل انگاری گردید که یک چنین فاجعه ای به وجود آمد؟ خوب این آدم را نگران می کند
ثروت اندوزي عامل زمين گيري خواص، در فتنه ها
خواص در مدّت این چند سال، کارشان به اینجا رسید. البته این مربوط به زمان «خلفاى راشدین» است که مواظب بودند، مقیّد بودند، اهمیت مىدادند، پیامبر را سالهاى متمادى درک کرده بودند، فریاد پیامبر هنوز در مدینه طنینانداز بود و کسى مثل علىبنابىطالب در آن جامعه حاضر بود. بعد که قضیه به شام منتقل شد، مسأله از این حرفها بسیار گذشت. این نمونههاى کوچکى از خواص است. البته اگر کسى در همین تاریخ «ابن اثیر»، یا در بقیه تواریخِ معتبر در نزد همه برادران مسلمان ما جستجو کند، نه صدها نمونه که هزاران نمونه از این قبیل هست. طبیعى است که وقتى عدالت نباشد، وقتى عبودیّت خدا نباشد، جامعه پوک مىشود؛ آن وقت ذهنها هم خراب مىشود. یعنى در آن جامعهاى که مسأله ثروتاندوزى و گرایش به مال دنیا و دل بستن به حُطام دنیا به اینجاها مىرسد، در آن جامعه کسى هم که براى مردم معارف مىگوید «کعب الاحبار» است؛ یهودى تازه مسلمانى که پیامبر را هم ندیده است! او در زمان پیامبر مسلمان نشده است، زمان ابىبکر هم مسلمان نشده است؛ زمان عمر مسلمان شد، و زمان عثمان هم از دنیا رفت! بعضى «کعب الاخبار» تلفّظ مىکنند که غلط است؛ «کعب الاحبار» درست است . احبار، جمع حبر است. حبر، یعنى عالمِ یهود. این کعب، قطب علماى یهود بود، که آمد مسلمان شد؛ بعد بنا کرد راجع به مسائل اسلامى حرف زدن! او در مجلس جناب عثمان نشسته بود که جناب ابىذر وارد شد؛ چیزى گفت که ابىذر عصبانى شد و گفت که تو حالا دارى براى ما از اسلام و احکام اسلامى سخن مىگویى؟! ما این احکام را خودمان از پیام شنیدهایم..
(تاریخ ابناثیر، ج 3،ص 115)
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۱/۱۰/۱۸ ساعت ۹:۱۴ ب.ظ توسط گروه الهیات و معارف ناحیه 4
|
پایگاه علمای شیعه کلیک کنید
پایگاه علمای شیعه
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۱/۱۰/۱۸ ساعت ۹:۷ ب.ظ توسط گروه الهیات و معارف ناحیه 4
|
درس تفسیر قرآن مقام معظم رهبری کلیک کنید
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۱/۱۰/۱۸ ساعت ۹:۴ ب.ظ توسط گروه الهیات و معارف ناحیه 4
|
.